-
شیراز بلوار پاسداران نبش خیابان جهان آرا ساختمان یلدا (طبقه 4 واحد 3)
-
info@Khalifehlawyer.ir
کارگر و کارفرما بر مبنای قرارداد کار که تحت شرایط مقرر منعقد نموده اند در مقابل یکدیگر دارای حقوق و تکالیفی هستند ، لذا در صورتی که هر یک از کارگران و کارفرمایان در انجام تعهدات قراردادی خود تقصیر نمایند و به گونه ای موجب ورود ضرر و زیان های مادی و معنوی به طرف دیگر یا اشخاص ثالث گردند مطابق قانون دارای مسئولیت مدنی و کیفری بوده و ملزم به جبران خسارت های ناشی از کار و خساراتی که کاگر به کارفرما وارد می نماید خواهند شد.
در قانون کار جهت حمایت از کارگران به عنوان قشر تاثیرگذار در اقتصاد و صنعت کشور قوانینی وضع گردیده است که مطابق با آن کارگر در برابر کارفرما و کاری که انجام می دهد حقوقی قائل شده اند ، البته مسلما در برابر هر حقی ، تکلیفی نیز وجود دارد و کارگر نیز مطابق با قرارداد کار ملزم به انجام تعهدات خود می باشد.
در این نوشتار به بررسی مسئولیت کارگر و کارفرما در حقوق ایران می پردازیم:
مسئولیت های کارفرما در قانون کار اینگونه است که کارفرما علاوه بر اینکه مسئولیت تامین مالی و پرداخت حق الزحمه کارگر را بر عهده دارد ، در مواقعی که به دلیل عدم رعایت مقررات حفاظت فنی و بهداشتی در کار موجب ورود خسارت جانی یا مالی به کارگر شود با احراز شرایطش در برابر کارگر زیان دیده ، مسئولیت مدنی خواهد شد.
در این راستا نظام تامین اجتماعی با هدف جلوگیری از بروز اختلاف و دعوا میان کارگر و کارفرما که ممکن است در اثر حوادث ناشی از کار اتفاق بیفتد ، جدا از آنچه که در قرارداد کار وضع شده ، مقررات و حمایت خاصی برای کارفرما وضع نموده تا بدین طریق خسارت وارده جبران شود.
کارفرمایان مکلفند بر اساس مصوبه شورای مالی حفاظت فنی برای تامین حفاظت و سلامت و بهداشت کارگران در محیط کار وسایل و امکانات لازم را تهیه و در اختیار آنان قرار دهد و چگونگی کاربرد وسایل را به ایشان بیاموزند. به علاوه بر رعایت مقررات حفاظتی و بهداشتی نظارت نمایند در نتیجه چنانچه اقدامات حفاظتی و نظارتی توسط کارفرمایان به درستی اجرا شود در صورت وقوع حادثه مقصر نخواهند بود.
برای اطلاع بیشتر میتوانید با بهترین وکیل شیراز غلامحسین خلیفه در تماس باشید .
چنانچه از ناحیه کارگر در حین انجام کار یا به مناسبت آن خسارتی به دیگری وارد شود کارفرما مسئولیت خواهد داشت خواه کارگر مرتکب تقصیر شده باشد یا بدون تقصیر سبب خسارت شده باشد ( ماده 12 قانون مسئولیت مدنی )
به همین سبب ، مسئولیت مدنی کارفرما در حقوق ایران تحت عنوان مسئولیت قراردادی ناشی از فعل غیر شناخته شده است.
به عبارت دیگر در مواقعی که کارگری در حین انجام کار خسارتی به شخص ثالثی وارد کند و یا در اثر وقوع حادثه در کار خسارتی به دیگری وارد شود به دلیل پایین بودن توان مالی کارگران و عدم امکان جبران خسارت، قانون ، کارفرما را مسئول عمل کارگر تعیین کرده است.
البته تحت شرایطی در صورت اثبات عدم تقصیر کارفرما و اثبات تقصیر کارگر می تواند جبران خسارت را از کارگر مقصر مطالبه کند.
با توجه به مطالب فوق و با هدف حمایت از کارگران و حفظ نظم عمومی و جلوگیری از وقوع جرائم و دعاوی مربوط به کار ، قانونگذار بیمه کردن کارگر را برای کارفرمایان الزامی دانسته است.
مسئولیت اجرای مقررات ضوابط فنی ، بهداشت کار بر عهده کارفرما یا مسئولان واحدهای مربوطه قانونی خواهد بود.
هر گاه در اثر عدم رعایت مقررات مذکور از سوی کارفرمایان یا مسئولان واحد حادثه ای رخ دهد شخص کارفرما یا مسئول مذکور از نظر کیفری و حقوقی و نیز مجازات های مندرج در قانون کار مسئول است. ( ماده 95 قانون کار)
هدف از وضع قوانین بیمه کارگران ، تسهیل جبران خسارت ها و حمایت مالی از زیان دیدگان می باشد، لذا موضوع بیمه کارگران یکی از مهمترین اقداماتی است که کارفرمایان باید به آن توجه ویژه نمایند تا درصورت وقوع حادثه از ورود ضرر و زیان های مالی به خود و اشخاص ثالث جلوگیری گردد.
البته در تمامی موارد کارفرما بعد از جبران خسارت های ناشی از حوادث کار می تواند به مسئول اصلی حادثه یعنی کارگر مقصر مراجعه و تقاضای جبران خسارت نماید.
به کلیه کارگران و کارفرمایان که مطابق با قانون کار فعالیت می نمایند توصیه می شود برای جلوگیری از وقوع ضرر در موقع تنظیم قرارداد از یک مشاور قرارداد یا وکیل متخصص بهرمند شوند.
